วันนี้ตื่นขึ้นมาก็อีก 10 นาทีถึงเวลานัดไปที่ว่าการเขตกับฝ้าย ป๊อบ และน้องนกเสียแล้ว รีบวิ่งไปแปรงฟันล้างหน้าแทบแย่ สุดท้ายก็ช้าไป 10 นาทีจนได้ แย่จังเรา ชอบนอนเช้ามืดแล้วตื่นเช้าไม่ค่อยจะทัน >_<

เดินทางไปสถานีคามาตะอีกครั้ง คราวนี้ขึ้นรถเมล์ไปต่อ JR ที่สถานีโอโมริเพราะไปกันหลายคน บางคนอาจจะเดินไม่ไหว แต่คราวต่อๆไปเราคงเดินแหละ ได้ออกกำลังกายดีด้วย ประหยัดไปอีกตั้งเกือบ 70 บาทด้วยเนี่ย XP



++ป้ายรถเมล์แถวหอพัก ที่นี่มีกำหนดเวลาว่ารถเมล์จะมาถึงเป็นเวลาเท่าไหร่ไว้แน่นอนเลยล่ะ

ไปยื่นเอกสารของโรงเรียนให้ที่แผนกประกันสุขภาพที่ลืมยื่นไปคราวก่อนเรียบร้อย ขากลับเลยแวะถ่ายรูปกับต้นซากุระหนึ่งเดียวแถวนั้น เกรงว่ากว่าจะมีโอกาสได้ไปชมซากุระที่อุเอโนะจริงๆ ซากุระจะร่วงโรยไปเสียก่อน เลยถ่ายมันตรงนี้แหละ ถึงจะมีแค่ต้นเดียวแต่ก็สวยดีนะ





จริงๆตอนหลังมีอีกามาเกาะด้วย กะว่าจะถ่ายเก็บไว้ดูเล่น แต่มัวแต่กดซูมมากไปหน่อย ใจก็คิดว่าถ้ามัวแต่ซูมแล้วมันบินหนีไปซะก่อนจริงๆจะว่าไงดีเนี่ย แล้วปรากฏว่ามันก็บินหนีไปซะจริงๆ 555 บ้าจัง ไว้โอกาสหน้า

นั่งรถกลับมาที่โอโมริ แวะกินข้าวเที่ยงที่ 吉野家　(Yoshino-ya หรือร้านโยชิโนะ) สั่ง プレーンカレー　(Plain Curry หรือ ข้าวแกงกะหรี่เปล่าๆ) ไป เพราะถูกดี 290 เยน เมื่อสายๆเพิ่งกินขนมปังกับนมไปหยกๆ พลาดถ่ายรูปบะหมี่นางาซากิที่ร้าน Ringer Hut เมื่อวาน วันนี้เลยเห่อถ่ายซะหน่อย

++ถ่ายรายการอาหารมาให้ดูเล่นๆด้วย เผื่อเป็นไอเดียเกี่ยวกับค่าครองชีพคร่าวๆที่ญี่ปุ่น นี่เป็นร้านแบบราคาย่อมเยาแล้วนะเนี่ย

แต่จานที่สั่งมาไม่ค่อยอร่อยเท่าไหร่แหะ พอกินได้นะ แต่ไม่ค่อยถูกปาก แกงกะหรี่เหลวไปหน่อย กินแล้วคิดถึงร้านข้าวแกงกะหรี่ที่ชินจุกุขึ้นมาทันทีเลย ร้านนั้นอร่อยมาก >w<

เดินดูร้านเกมที่มี UFC Catcher อยู่ด้วยแถวนั้น เลยถ่ายรูปมานิดหน่อย จนกระทั่งพนักงานร้านเดินมาบอกว่า ในร้านถ่ายรูปไม่ได้ ขออภัยด้วย แต่ไหนๆก็ถ่ายไปบางรูปแล้ว ขอเอามาลงหน่อยละกันน่ะ XP



++UFO Catcher มีตั้งแต่ตุ๊กตาน่ารักๆ



++ไปจนถึงขนม น้ำหอม กระเป๋า และนาฬิกา


จากนั้นก็ขึ้น JR ไปโรงเรียนจากสถานีโอโมริ ไปเข้าพิธีปฐมนิเทศน์สำหรับนกเรียนไทยตอนบ่ายสองโมง ซึ่งก็จะเป็นการอธิบายเกี่ยวกับเรื่องต่างๆที่ควรรู้ เช่น คะแนนจิตพิสัย โดยควรจะรักษาระดับการเข้าเรียนให้เกิน 80% เข้าไว้ การต่อวีซ่าหรือการเข้าประเทศญี่ปุ่นครั้งต่อไปเพื่อเรียนต่อจะได้เป็นไปโดยง่าย บัตรนักเรียน กฎต่างๆภายในโรงเรียนและห้องเรียน การต่อวีซ่า การขออนุญาตทำงานพิเศษ สถานที่ทำงานพิเศษซึ่งห้ามนักเรียนทำ เช่น ผับ บาร์ สแน็คบาร์ ฯลฯ เอาบัตรประกันสุขภาพไปแลกกับบัตรนักเรียนเรียบร้อย เห็นว่าที่โรงเรียนจะเอาแบบฟอร์มเพื่อกรอกขอทำงานพิเศษมาให้กรอกอีกราวๆ 1 เดือนหลังจากนี้

ในห้องที่จัดปฐมนิเทศมีบอร์ดประกาศผลการจัดชั้นเรียนติดเอาไว้อยู่ โล่งอกที่ในที่สุดก็ได้เรียนคาบเช้า (9.20-12.40 น.) ซึ่งเป็นคาบสำหรับขั้นกลางตอนปลายถึงขั้นสูง ส่วนขั้นต้นถึงขั้นกลางตอนต้นจะเรียนตอนบ่าย ไม่ใช่อะไร แค่อยากเหลือเวลาตอนบ่ายไว้ทำนั่นทำนี่เสียหน่อยนี่แหละ เผื่อไปท่งไปเที่ยว แล้วตอนเย็นถึงกลางคืนก็จะได้ไปทำงานพิเศษต่อไป ตอนแรกกลัวจริงๆนะว่าจะโดนจับไปเรียนคาบบ่ายเพราะสอบสัมภาษณ์ พูดจาติดๆขัดๆ ใช้แต่ไวยากรณ์ง่ายๆล่ะ >_<

หลังจากนั้นนักเรียนที่เรียนช่วงเช้าต้องอยู่ฟังรายละเอียดเกี่ยวกับการเลือกวิชาเลือกต่อตอน 4 โมงเย็น ก็เลยไปทำ 印鑑　(Inkan: ตราประทับ) ที่ร้านแถวโรงเรียน ด้วยความที่พอเขียนเป็นตัวคาตากานะแล้วชื่อเรายาวเกินไป (ถ้าเกิน 6 ตัวอักษรต้องเสียเงินเพิ่ม) ก็เลยตัดตัว ツเล็กไปตัวนึง จะได้ไม่ต้องเสียเงินเพิ่ม สรุปแล้วเสียเงินไปทั้งหมด 2,100 เยน (น่าจะเป็นตราประทับแบบที่ใช้เปิดบัญชีธนาคารได้ที่ราคาถูกสุดแล้ว) จากนั้นก็เดินหาน้ำดื่มกันแถวนั้นกับฝ้าย ระหว่างเดินไปร้านสะดวกซื้อก็ได้ออกไปที่ถนนใหญ่ เจอหอคอยโตเกียวตั้งตระหง่านอยู่ โอ้ววว อยู่ที่นี่เอง ก็สงสัยอยู่ว่าเห็นอยู่ใกล้โรงเรียน แต่ยังไม่ยักกะเคยเห็นซักที >w<

ได้เห็นมหาวิทยาลัยเคโอแล้วด้วย อิฐสีแดง สไตล์ตะวันตกสวยเชียว แต่อีกฝั่งของถนนมันไม่ไกลพอที่จะเก็บภาพทั้งตึกได้ ก็เลยไม่ได้ถ่ายมา

เดินวนหาไปมาก็ได้ความว่าต้องกลับมาใช้บริการ Family Mart แถวโรงเรียนอีกรอบ เหอๆ ได้โกโก้ของ Van Houten มากล่องนึง ดูน่าอร่อยดี ราคา 105 เยนนี่ก็ถูกกว่าชากระป๋องที่กดตามเครื่องขายของอัตโนมัติเสียอีก





รสชาติธรรมดากว่าที่คิด แต่ก็โอเคนะ กล่องใหญ่เกินเลยดื่มไม่หมด เหลือเกือบครึ่งกล่องจนต้องเอากลับมาแช่ตู้เย็นที่หอต่อ อาจจะเพราะเราชินกับโกโก้รสชาติเข้มข้นหวานมันแบบที่เมืองไทย พอมาดื่มแบบจืดๆขมๆที่นี่เลยไม่ค่อยถูกปากมาก อดนึกถึงที่เคยได้ยินคนญี่ปุ่นบ่นว่าเครื่องดื่มไทยทำไมช่างหวานปานฉะนี้ขึ้นมาเลย พอจะเข้าใจแล้วล่ะ ถ้าบ้านเขาดื่มกันประมาณนี้ เครื่องดื่มที่เมืองไทยมันคงหวานเจี๊ยบสำหรับคนญี่ปุ่นจริงๆแหละ

ว่าแต่ว่าช็อคโกแลตของที่นี่ถูกจริงๆ เห็นวางเรียงรายยั่วน้ำลายทั้งที่ร้าน 100 เยนและร้านสะดวกซื้อ ป๊อกกี้กล่องละ 105 เยน ช็อคโกแลตใส่อัลมอนด์ที่ดูหรูหราถุงละ 105 เยน น่ากินมากๆเลย >w< แต่ยังไม่อาจหาญซื้อเพราะรู้สึกช่วงนี้ใช้เงินเยอะ จะมาซื้อขนมนมเนยมากเกินไปก็ใช่ที่ แถมกลัวน้ำหนักขึ้นอีกต่างหาก เพราะอยู่นี่เหงื่อก็ไม่ค่อยออกเลย ไว้ได้งานพิเศษเมื่อไหร่ เราค่อยเจอกันน่า! (อ้าว? 555)

กลับไปที่โรงเรียนเพื่อฟังรายละเอียดเกี่ยวกับวิชาเลือก หลังจากฟังข้อมูลในรายละเอียดเพิ่มเติมแล้วก็เลยเปลี่ยนวิชาที่ลงเล็กน้อยเพราะบางวิชาเป็นวิชาสำหรับขั้นสูงซึ่งเราว่าเรายังไม่น่าจะเรียนไหวน่ะนะ สรุปว่าลงวิชาไปอย่างนี้

วันจันทร์:
会話場面での聴解力をつけよう(Kaiwabamendeno choukairyoku wo tsukeyou: มาเพิ่มทักษะการฟังบทสนทนาในสถานการณ์จริงเพื่อจับใจความกันเถอะ)

วันอังคาร:
発音基礎　(Hatsuon kiso: พื้นฐานการออกเสียง)

วันพุธ:
アニメの声優を目指そう　(Anime no seiyuu wo mezasou: มามุ่งเป็นนักพากย์การ์ตูนกันเถอะ)

วันพฤหัสบดี: 書き方に強くなるメモからメールまで　(Kakikata ni tsuyokunaru memo kara meeru made: เสริมทักษะการเขียนตั้งแต่เมโม่จนถึงอีเมล์)

วันศุกร์: やさしい漢字　(Yasashii kanji: คันจิอย่างง่าย)

กะว่าได้บัตรนักเรียนแล้วจะเอาไปทำตั๋วเดือนได้ซักหน่อย พอไปถึงสถานี ปรากฏว่าต้องใช้เอกสารรับรองจากโรงเรียนอีกก็เลยต้องเดินขาลากกลับไปโรงเรียน ใบรับรองจะได้พรุ่งนี้ สรุปวันนี้เลยชวดไม่ได้ทำ ต้องเอาไว้ทำพรุ่งนี้

จากนั้นก็กลับมาที่หอ นั่งดูละครเกาหลีเรื่องเดิมไปพลาง เขียนไดอารี่+เล่นเน็ตไปพลางระหว่างรออนิเม XXXHolic ฉายทาง TBS ตอนตีหนึ่งครึ่ง (ดูเวลาฉาย =w=;;) เดี๋ยวนี้ไม่ได้ติดตามผลงานของ CLAMP เหนียวแน่นเหมือนแต่ก่อน เล่ม 1 ที่วิบูลย์กิจแปลมาก็ยังไม่ได้ซื้อตั้งแต่ตอนอยู่เมืองไทย แต่พอมาดูอนิเมแล้ว ต้องยอมรับจริงๆว่า CLAMP ยังคงคิดธีมของเรื่องได้เก๋ไก๋ไม่เปลี่ยนแปลงเลย