วิชาเลือกของวันนี้ หรือก็คือ 発音 (Hatsuon: การออกเสียง) ทำข้าเจ้าปวดหัวยิ่งนัก ขึ้นๆลงๆ ลงๆขึ้นๆ อะไรเนี่ยยยยย!! (ล้มโต๊ะ) แต่ก็ดีๆ เป็นประโยชน์จริงๆ เพียงแต่สงสัยว่าตูจะจำมันหมดได้ไงเนี่ย ต้องมานั่งจำมันทีละคำเลย ให้ตายสิ จริงๆเจ้านี่มันก็คล้ายๆกับ Phonetics ของภาษาอังกฤษนั่นแหละ แต่ภาษาอังกฤษนี่มันคุ้นเคยกว่า พูดๆไปก็ไม่ค่อยได้สนใจ Phonetics เท่าไหร่ ^_^;;

ไว้ทำงานพิเศษก่อนจะไปหาซื้อดิค 発音ที่อาจารย์ศิริลักษณ์ (อาจารย์ที่สอนคอร์สเตรียมตัวที่ J-education แนะนำ)

=+=+=

ในที่สุดก็มีอาหารกลางวันสิ้นคิดกว่าราเม็งเมื่อวาน มันก็คือ!!

ไข่เจียวใส่หมูและต้นหอม หมดไอเดียแล้ว ขี้เกียจเสียเวลาทำด้วย=w=;;

=+=+=

อยู่โตเกียวมาเกือบสองอาทิตย์ ในที่สุดก็ได้ประสบพบเจอกับมันจนได้ คิดๆอยู่เหมือนกันว่าจะมาเมื่อไหร่

ใช่แล้ว มันก็คือ

แผ่นดินไหว!!

นั่งๆแปลงานอยู่ก็ได้ยินเสียงประตูสั่นคึ่กๆ ตอนแรกนึกว่าเมทเดินเข้าออกอีกห้องพอดีรึเปล่า แต่แล้วตู้ก็เริ่มเขย่านิดๆ พื้นก็เริ่มสั่นๆ แถมจู่ๆเราก็เริ่มรู้สึกปวดหัว ก็เลยงื้อ แผ่นดินไหวป่าวเนี่ย?

เดินไปคอนเฟิร์มกับฝ้าย ก็ปรากฏว่าใช่ วินซี่ก็เปิดประตูออกมาพอดี ถามว่าแผ่นดินไหวรึเปล่า? มั่นใจหนักเข้าไปอีก ไม่เจอเจ้านี่ก็เหมือนไม่มาถึงญี่ปุ่นสินะ 555

แต่ไหวได้น่ารักเหมือนรู้ว่าเรายังไม่เคยเจอเลย ประมาณ 1 ริกเตอร์ (ฝ้ายบอกว่านี่แบบเบาะๆ) ไหวแค่ประมาณ 3-4 วินาทีเองด้วย รู้อยู่อย่างเดียวว่าถ้าไหวนานและแรงกว่านี้อีกสักนิด เรามีสิทธิ์โอ๊กอ๊ากได้นะเนี่ย ^^;; อย่าได้มีแผ่นดินไหวครั้งใหญ่เล้ย สาธุ~~~

=+=+=

วันนี้เมทเกาหลีสองคนเล่นกันตึงตังเล็กน้อย แต่กลับรู้สึกว่าก็ดูสนุกสนานเฮฮาดีแฮะ อาจจะเพราะเมื่อวานเรายังไม่ค่อยสบายอยู่มั้งเลยอารมณ์อ่อนไหวเป็นพิเศษ แต่เราก็ยังอดคิดถึงความเป็นส่วนตัวตอนมีห้องของตัวเองที่บ้านไม่ได้ล่ะนะดีว่าเรียนกันคนละเวลา ตอนบ่ายเราเลยยังมีเวลาเป็นส่วนตัวอยู่ที่หอบ้างราวๆ 3-4 ชั่วโมงก่อนเมทกลับ