ตื่นขึ้นมาวันนี้ มีความรู้สึกเหมือนกลับไปอยู่บ้านที่เมืองไทยแล้ว ชั่วแวบหนึ่งที่ถูกครอบงำด้วยความรู้สึกเช่นนั้น ก็รู้สึกอบอุ่นมากๆขึ้นมาอย่างประหลาด

=+=+=

วิชาเลือกของวันนี้คือ アニメの声優を目指そう　(Anime no seiyuu wo mezasou: มามุ่งเป็นนักพากย์การ์ตูนกันเถอะ) ไม่ต้องบอกก็รู้อยู่แล้วสินะว่าเราตั้งตารอวันนี้แค่ไหน XD

เป็นวิชาเลือกวิชาเดียวที่ลงตรงกับฝ้าย เห็นอาจารย์เดินหน้าเข้มเข้ามาก็หวั่นใจเล็กๆ นึกสงสัยว่า เออาจารย์แกจะสอนวิชานี้แน่เหรอ? ไม่ค่อยเข้าอิมเมจอนิเมนิ? ^^;; แต่พอเริ่มสอน อาจารย์แกก็ยิ้มออกมาได้ ค่อยใจชื้นขึ้นหน่อย ^^;;

อนิเมที่แกเลือกมาสอนในวิชานี้ก็คือ 千と千尋の神隠し占い หรือที่รู้จักกันในชื่อภาษาอังกฤษว่า Spirited Away นั่นเอง โอ้ววว น่าสนใจยิ่งนัก ในชั่วโมงอาจารย์แกก็แจกชีทซึ่งเป็นบทพูดของตัวละครในเรื่องมาให้ มีเว้นว่างไว้บางจุดเพื่อให้พวกเราหัดฟังแล้วเขียนตามไปด้วย เสร็จแล้วอาจารย์ก็จดสัญลักษณ์ Hatsuon ให้ (ไอ้ขึ้นๆลงๆที่บอกเมื่อวานนั่นล่ะ ได้ฝึกสองวันเลยแฮะ เรา ^^;;) แล้วอาจารย์ก็ให้ลองพากย์ตามที่แกพากย์ แล้วก็แบ่งกลุ่มกันและแบ่งบทบาทกันภายในกลุ่ม ลองซ้อมๆกันดูและพยายามจำบทพูดของตัวเองให้ได้และออกเสียงตามสัญลักษณ์ Hatsuon ให้ถูกต้อง ยากนะ แต่สนุกชะมัดยาดเลย XD

พอคุณหนุ่มน้อยมังกรนามกรว่า ฮาคุ ออกโรงในที่สุดตอนใกล้หมดชั่วโมง เลือดโอตาคุสาวของเรากับฝ้ายก็ส่องประกายเจิดจรัส (?) จนต้องจับมือกันเขย่าแบบว่า ท่านฮาคุ~~~ พ้นฉากตรงนั้นจนจิฮิโระไปเจอปะป๊ากับหม่าม๊าตัวเองกลายร่างเป็นหมูยักษ์ไปแล้วนั่นล่ะ ก็หมดชั่วโมงพอดี นั่งกรี๊ดๆกับฝ้าย พอฝ้ายบอกว่า ハク様ががっこいい~ อาจารย์แกก็ยิ้มๆ แต่ยิ้มเหมือนปลงๆกับพวกเรายังไงไม่รู้แฮะ 555

โอย เมื่อไหร่จะถึงวันพุธหน้าน้อ? อยากเรียนอีกจังเลยยยย~ <3 <3 <3

=+=+=

วันนี้ตอนกลางวันเกิดอยากกินหมูทอดกระเทียมขึ้นมาเนื่องจากเห็นฝ้ายทำผัดถั่วงอกเมื่อวาน เลยไปช็อปของสดมาเพิ่ม แต่เจอไก่กำลังลดราคาเลยซื้อมาหนึ่งกิโลนิดๆ 652 เยน (เท่าที่สังเกตดู ที่นี่ไก่จะถูกกว่าหมูแฮะ) ซอสมะเขือเทศก็กำลังลดราคา ได้โอกาสเหมาะ ซื้อซะ แล้วก็ไปซื้อกระเทียมเป็นแพ็ค 9-10 ลูก 200 เยน โอ๊ย ผักชีด้วยซี คิดถึงจะแย่ แต่แพง กำพอประมาณ 130 เยน (คิดถึงกำละ 5 บาท 10 บาทที่เมืองไทยชะมัด T_T) กลับมาทำไก่ทอดกระเทียม ใช้ไก่ไปครึ่งโล เก็บไว้กินได้อีกสามมื้อ ก็โอเคนะ เหลืออีกครึ่งโลไว้ทำกินได้อีกสองสามวัน ^w^





ชริๆ วันนี้ต้องซื้อทิชชู่กล่องจนได้ เนื่องจากระหว่างที่เป็นหวัดอยู่นี่ใช้ทิชชู่ที่ได้รับแจกมาจนเกลี้ยงเลย (รวมแล้ว 10กว่าหอเลยนะ) เนื่องจากช่วงนี้ไม่ได้เฉียดไปย่านการค้าอีกเลย เลยต้องจำใจซื้อจนได้ TwT เอาน่ะ กล่องละ 100 เยน 360 แผ่น พอใช้ได้ๆ ^^;;

=+=+=

ตอนสามทุ่มได้คุยกับพ่อกับแม่ทาง Skype ช่วยเจือจางความรู้สึกคิดถึงบ้านไปอักโข แน่ล่ะว่าถ้ามัวแต่เศร้าซึมคิดถึงบ้านตลอดเวลา เราจะก้าวต่อไปได้ยังไงกัน? แต่ผ่านมาแค่เกือบสองอาทิตย์ เราก็คิดถึงบ้านอย่างจับจิตตั้งสามครั้งแล้วนะเนี่ย ^^;;

=+=+=

นั่งทำงานไปพลางรอดูนานะตอนที่ 2 ไปพลางถึง 5 ทุ่ม 55 นาที (อู้ว เลขสวย) สนุกสมกับที่รอคอย ทำละเอียดยิบตามหนังสือการ์ตูนเป๊ะๆเลย เส้นสวย+น่ารัก+เท่ดีด้วย ได้กลิ่นอายลายเส้นอาจารย์ ไอ ยาซาว่า เยอะดี ^^ (ดูดู๋ จากคนที่เคยไม่คิดจะแตะผลงานของอาจารย์เพราะไม่ชอบลายเส้นนะเนี่ย555) ด้วยความที่เคยอ่านภาคภาษาไทยมาแล้ว ทำให้ฟังภาษาญี่ปุ่นในอนิเมออกมากกว่าปกติ ฮาจิยังเป็นสาวน้อยแต๊ดแต๊ดแต๋อยู่เลย วิ่งโร่ตกหลุมรักผู้ชายไปทั่วอยู่เลย แต่น่ารักดี ไม่รู้สิ ทำไมเราถึงชอบตัวละครตัวนี้น้า? ถ้าเป็นปกติคงต้องเกลียดไปแล้ว แต่เรายังนึกตัวละครของอาจารย์ ไอ ยาซาว่า ที่เราเกลียดเกลี๊ยดเกลียดเข้ากระดูกดำไม่ออกเลยนะเนี่ย อาจจะด้วยความที่ตัวละครของอาจารย์มีมิติลึกล้ำทุกตัวเลยมั้ง เราเลยไม่รู้สึกเกลียดตัวไหนเลย แม้จะเป็นตัวละครที่มีนิสัยน่ารำคาญหรือเอาแต่ใจแค่ไหนก็ตาม ^_^