วันนี้อากาศเริ่มอุ่นขึ้นแล้ว ตื่นขึ้นมาเหงื่อออกนิดๆด้วยฤทธิ์ฮีทเตอร์ (โอ๊ย ร้อนนน ฮีทเตอร์มันเป่าใกล้เตียงชั้นบนที่เรานอนอยู่มากกว่า =[]=;;) ออกไปข้างนอก อากาศก็ไม่หนาวมากแล้ว คิดถูกที่วันนี้ใส่เสื้อแค่สองชั้นออกไป

=+=+=

วันนี้วิชาเลือกคือ書き方に強くなるメモからメールまで　(Kakikata ni tsuyokunaru memo kara meeru made: เสริมทักษะการเขียนตั้งแต่เมโม่จนถึงอีเมล์) มันก็คือการฝึกเขียนดีๆนี่เอง อุ๊ย ของชอบล่ะก๊า เขียนอะไรเล่นๆสนุกๆเนี่ย วันนี้ธีมก็คือการเขียนอีเมล์ทางมือถือเพื่อชักชวน ก็จะมีชักชวนไปดูคอนเสิร์ตบ้าง ไปงานแนะแนวศึกษาต่อบ้าง แบบสั้นๆก่อน สนุกดีล่ะ เคยเห็นภาษาพูดหรือสำนวนที่เคยอ่านจากการ์ตูนและดูจากหนังและการ์ตูนอันไหนมา ก็ขุดมาใช้หมดก๊อก ฮ่ะๆๆ เขียนเมล์ชวนเพื่อนยังใช้คำง่ายๆได้ แต่ต่อไปคงต้องเขียนอะไรที่ยากขึ้น ตรูจะรอดมั้ยน้อออ สต็อกคำศัพท์ยิ่งน้อยๆอยู่ด้วยแล @_@

=+=+=

อากาศเริ่มอุ่นขึ้นจนต้องเปิดแอร์เบาๆตอนบ่าย ช่วงนี้ชินกับการเปิดแอร์เสียแล้วเพราะกระจกตรงระเบียงบานใหญ่และปกติปิดไว้ตลอดยกเว้นเวลาออกไปตรงระเบียง เหมือนไม่ค่อยมีอากาศหายใจ ทำเราอึดอัดใช้ได้ ไม่เปิดแอร์ก็ต้องเปิดประตูห้องทิ้งไว้หน่อยนึง แต่จู่ๆอากาศก็หนาวขึ้นมาอีกตอนเย็น รู้สึกเหมือนโดนตอนเช้าถึงบ่ายตบตายังไงชอบกล ^^;;

=+=+=

อยู่ญี่ปุ่นมาได้สองอาทิตย์แล้ว เร็วใช่เล่นเลย ทำอะไรเป็นขึ้นบ้างเนี่ยเรา?

- ขึ้นรถไฟที่มีเส้นทางแสนซับซ้อนของที่นี่เป็นแล้ว แต่ก็ยังขึ้นผิดสายจนต้องเสียเวลาย้อนกลับมาเป็นครั้งคราวด้วยความเบ๊อะ
- ชักฟังคำประกาศของนายสถานีออกมากขึ้น
- ใช้เครื่องซักผ้าเป็นแล้ว แต่ก็ยังป้ำๆเป๋อๆอยู่บ้าง
- พอฟังคนญี่ปุ่นพูดและในทีวีพูดรู้เรื่องมากขึ้นบ้าง แต่พอเจอระรัวๆประโยคยาวๆที ก็ ก๊า ก๊า ก๊า
- ตามบทเรียนและฟังอาจารย์สอนค่อนข้างทัน แต่เวลาโดนถามบางครั้งก็เอ๋อๆอยู่เหมือนไม่ทันตั้งตัว เงียบคิดจนคนอื่นช่วย(/แย่ง)ตอบ
- เริ่มจับเทคนิคการจับจ่ายของราคาถูก/ลดราคาได้บ้างเล็กน้อย
- เริ่มทำอาหารแบบเผื่อไว้กินได้อีกซัก 3-4 มื้อด้วยความขี้เกียจเสียเวลาทำหลายรอบ
- กล้าสื่อสารด้วยภาษาญี่ปุ่นมากขึ้น แต่ก็ยังพูดผิดๆถูกๆตามฟอร์ม
- ได้เรียนรู้อะไรเกี่ยวกับสังคมญี่ปุ่นมากขึ้น

สรุปว่าตรูจะทำอะไรไม่ผิดพลาดกับเขาได้บ้างมั้ยเนี่ย~ ฮึ่ยๆ >_<;;

=+=+=

พอได้คุยกันมากขึ้น เมทที่หอก็เป็นคนน่ารักดีนั่นล่ะ บางคนอาจจะมีตึงตังไปบ้างแต่ก็ไม่ได้ตลอดเวลามากมายขนาดนั้น ใช่ว่าจะเป็นเรื่องที่ปรับตัวหรือยอมรับไม่ได้นั่นแหละ ช่วงแรกๆยังใหม่อยู่ เราก็เลยยังตะขิดตะขวงใจเพราะอยู่ในขั้นปรับตัว ไม่ได้กลับไปแก้ที่พูดๆไว้หรอกนะ เพราะอยากเขียนความรู้สึกจริงๆของแต่ละวันไว้อ่านเหมือนกัน จะได้เห็นความเปลี่ยนแปลง ^^

ถึงอย่างนั้นแล้วเราก็ยังเหนื่อยๆกับการใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นหน่อยๆนะ เหนื่อยกับการชวนคุยและหาเรื่องคุยน่ะ ก็รู้อยู่ว่าเราคุยไม่เก่ง กับฝ้ายไม่มีปัญหาอยู่แล้วเพราะจูนกันติด แต่กับคนอื่นๆนี่เหนื่อยเหมือนกันนะ =_=;;