วันนี้แทบจะกรี๊ดเมื่อฝ้ายบอกว่าวันนี้เป็น 牛乳の日 (Gyuunyuu no Hi: วันลดราคานม) ของซูเปอร์สุดถูกที่โทโกฉิ นม Low Fat ราคาถูกที่ดื่มเป็นประจำปกติราคา 123 เยน ลดเหลือ 92 เยน =[]=;; พอดีอาทิตย์นี้เราไปวันอังคารซึ่งเป็น パンの日 (Pan no Hi: วันลดราคาขนมปัง) มีขนมปังลดเหลือ 88 เยน ฮือ...ปกติเราก็ซื้อขนมปังอีกยี่ห้อในราคา 103 เยนอยู่แล้วในวันธรรมดา ไปวันลดราคานมประหยัดกว่าตั้ง 16 เยนแน่ะ หรือต่อไปนี้ไปช็อปมันทุกวันที่ลดราคาเลยดีเนี่ย ซื้อมันวันละอย่างT^T



ทำยังงั้นก็เสียเวลาตายสิ เริ่มนิสัยแม่บ้านเกินไปแล้วเรา =_=;;


=+=+=


ค้นพบความมหัศจรรย์ของน้ำยาล้างจานซะแล้ว หลังจากที่ต้องทนดมกลิ่นอาหารที่ติดค้างอยู่ในทัปเปิลแวร์ใส่อาหารมานานพอควร อย่างเช่น ต้มข่าและผัดเผ็ดจากที่ร้าน (โน่ว เค้าไม่ชอบกลิ่นแบบนี้ ไม่ชอบต้มข่า ไม่ชอบผัดเผ็ด T^T) ในที่สุดก็พบทางสว่างเมื่อฝ้ายค้นพบน้ำยาล้างจานอีกยี่ห้อหนึ่งที่โฆษณาทางทีวีไว้ว่าขจัดกลิ่นติดค้างได้

เธอคือน้องจ๊อย!!





เปรียบเทียบความสะโอดสะองของน้องเฟรช (ซ้าย) กับน้องจ๊อย (ขวา) ดูสิฮ้า น้องจ๊อยเพรียวลมกว่าเห็นๆ แม้ว่าน้องจ๊อยจะไฮโซกว่าก็เถอะ (เฟรช: 105 เยน, จ๊อย: 158 เยน) แต่ก็คุ้มค่าคุ้มราคา อิๆ แต่จะตัดขาดจากน้องเฟรชเสียเลยก็ไม่ได้ เพราะเป็นของส่วนกลางที่ทุกคนหารกันซื้อฮ่า เลยใช้น้องเฟรชล้างจานธรรมดาไป ส่วนกล่องอาหารก็น้องจ๊อยเด็ดสะระตี่เนี่ยแล

แค่นี้ก็เรียก ความมหัศจรรย์ แล้วเรา แถมบ้าจี้ถ่ายรูปมาอีก ถ้าจะบ้ากล้อง+เพี้ยนจัดเกินไปแล้ว เหอๆๆ


=+=+=


โอ๊ย ช่วงหลังๆบ่นแต่เรื่องงานพิเศษ ก็ไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่นเลยหนินอกจากเรียน กิน ทำงานพิเศษ นอน (เพราะบ่จี๊)

ทำงานพิเศษติดกันสองวัน ความเครียดจากเมื่อวานเลยสะสมน้อยๆ เครียดน้อยกว่าวันอาทิตย์ที่ผ่านมาที่ดาวน์สุดๆเย้อ แต่วันนี้ก็มืดมนนิดหน่อย ทำงานอย่างเบื่อๆ ก็โดนเท็นโจวเตือนไปหลายเรื่องเหมือนกัน

แต่คุยกับน้องที่ทำงานด้วยกันวันนี้ เขาก็เล่าว่าก็โดนเท็นโจวว่าเอาเหมือนๆกันหมดนั่นแหละ เขาเองตอนแรกก็โดนบอกเหมือนกันว่าจะดูงานก่อนนะ ถ้าซัก 14 วันยังทำไม่ดี ก็จะไม่ให้ทำและหักค่าแรงเหลือชั่วโมงละ 700 เยน จนถึงตอนนี้ก็ยังโดนกันหมดแหละ ฟังแล้วก็รู้สึกโอเคขึ้นว่าไม่ใช่เพราะเราทำงานห่วยเกินไปสินะ

วันนี้ก็โดนเท็นโจวเร่งๆตลอดเวลาว่าทำงานให้มันเร็วๆหน่อย เช็ดห้องน้ำใช้ 5 นาทีก็พอ เก็บโต๊ะเร็วๆ เก็บแก้วเข้าตู้เย็นเร็วๆ คือค่อนข้างจะให้เด็กไบต์ทำงานเหมือนเครื่องจักรมากเลย ทำนองว่าห้ามหยุดคิด ต้องประมวลผลการทำงานในสมองให้งานต่อเนื่องไร้การสะดุด

ฉันก็สู้คนนะ ฉันก็สู้คน
เอ๊ย!!
ฉันก็เป็นคนนะ ฉันก็เป็นคน ไม่ใช่หุ่นยนต์ที่ไหน เอิงเอย~

เหนื่อยฟ่ะ แต่บอกแล้วว่าปลง เหนื่อย แต่จะไม่มานั่งเฟลมากมายแล้ว เหนื่อยกายเหนื่อยใจ แต่จะไม่ให้มากดดันกับความรู้สึกตัวเองแล้ว

วันนี้บอกเท็นโจวไปตรงๆว่าจะขอทำแค่วันพุธกับวันอาทิตย์ เท็นโจวก็บอกว่าโอเค ได้ แต่ช่วงโกลเด้นวีคให้ช่วยเข้าหน่อยเพราะคนแน่นมาก หลังจากนั้นจะทำแค่สองวันก็ได้ ก็โอเคแหละ สองวันต่ออาทิตย์ก็กำลังดีสำหรับเรา ให้กลับถึงบ้านเที่ยงคืนครึ่ง กว่าจะอาบน้ำ+ทำอะไรนิดๆหน่อยๆอีก แล้วต้องตื่นเช้าถึงสามวันต่ออาทิตย์นี่เราก็เดี้ยงฟ่ะ ไม่ไหวๆ สองวันกำลังดี แล้วงานแปลเราก็ยังไม่ถึงไหนเลยด้วย ถือว่าทำงานแปลหารายได้เสริมไปก็แล้วกัน

งานพิเศษที่เราอยากทำจริงๆคือร้านหนังสือนะ จัดหนังสือ ขายหนังสือ คอยคิดเงินที่แคชเชียร์อะไรเงี้ย ถ้าหาได้คงมีความสุขดีเหมือนกัน ไอ้ที่ต้องวิ่งงกๆเข้าๆออกๆ ปัดกวาดเช็ดถู ต้องมาโดนน้ำยาเช็ดโต๊ะกับน้ำยาเช็ดห้องน้ำ เก็บเศษอาหาร ทนดมควันบุหรี่เนี่ย ไม่ค่อยเข้าสเป็คเราเท่าไหร่ จะหาว่าเราเป็นคุณหนูก็ได้ แต่อยากได้งานที่ไม่ต้องเป็นนางซินก้นครัวขนาดนี้แฮะ จะบอกว่าตอนนี้มือพังแห้งแตกระแหง เม็ดเล็กๆขึ้นหลังมือเต็มเลย ไม่รู้แพ้น้ำยาเช็ดโต๊ะ น้ำยาล้างห้องน้ำ หรืออะไรกันแน่ นั่งสังเกตดูอยู่ว่าเกิดจากอะไร เมื่อเช้าเหมือนจะดีขึ้น เย็นนี้อาการแย่ลงอีกแล้ว จะลองดูว่าถ้าศุกร์กับเสาร์อาการดีขึ้นแล้วมันแย่ลงอีกตอนเย็นของวันอาทิตย์ที่ไปทำงานพิเศษก็เป็นเพราะงานพิเศษแน่แท้แล้วล่ะตู ถ้าเป็นงั้นจริง จะทำไงดีเนี่ย? ถ้าไปทำแม็ค ก็น่าจะทำอาหารหลังร้านไม่ก็เป็นแคชเชียร์รับสั่งอาหารอย่างเดียว ไม่ต้องไปนั่งล้างห้องน้ำเก็บกวาดรึเปล่า?=_=;; ไหนๆงานประเภทนี้ก็คง Routine ไม่ต่างกัน ขออะไรที่มันดีต่อสุขภาพกายและใจของเราหน่อยก็ดีน่ะนะ

ปัญหาคือทักษะการพูดกับฟังของเรามันยังห่วยแตกเหลื๊อเกิน ได้แต่ฝันต่อไปก่อนล่ะนะ ซักวันต้องทำงานอย่างที่ฝันให้ได้!!


=+=+=


จะว่าไป น้องป๊อปที่ทำหน้าที่ล้างจานโดนเท็นโจวจัดคิวให้ทำช่วงโกลเด้นวีค 5 วันเลย ^^;; พอไปช่วยเป็นล่ามคุยกับแกให้ว่าทำไม่ไหวนะ ทำได้แค่จันทร์-พุธ-ศุกร์ บอกมากๆเข้าแกก็หงุดหงิด แล้วย้อนกลับมาว่าก็เห็นตอนแรกบอกว่าทำไม่ได้แค่วันอาทิตย์ แกก็บุ๊คตารางไว้ตามนั้นสิ แต่ก็นะ จริงๆแล้วน้องเขาก็บอกแกไว้ว่าทำได้ 4 วันต่ออาทิตย์นั่นแหละ แต่นี่เล่นบุ๊ค 5 วัน แล้วแกเล่นจะให้เข้า พุธ พฤหัส ศุกร์ เสาร์ ติดด้วย เป็นเราก็คงร้องเหมือนกันถึงจะเป็นโกลเด้นวีคก็ไม่ไหวนะคะ

แต่ก็นะเราไม่มีอำนาจไปทำอะไรนี่หน่า ต้องขึ้นกับว่าน้องเขาจะใช้ไม้แข็งกับแกหรือจะยอมโอนอ่อนผ่อนตามแกด้วยนั่นแหละ แต่ก็นะแกยืนยันเสียงแข็งแบบนั้นมันก็โต้แย้งลำบากอยู่ ^^

ดูท่าแล้วที่แกยอมให้เราทำสองวันไม่รู้เพราะว่าแกเห็นใจที่เราต้องนอนดึกตื่นเช้าสามวันต่ออาทิตย์หรือเพราะหน้าที่เรามันก็มีคนทำพอได้อยู่แล้วในขณะที่หน้าที่ล้างจานขาดแคลนขนาดหนักเหมือนกันแฮะ


=+=+=


กลับจากงานพิเศษวันนี้ เจอโปสเตอร์โฆษณาหนัง Death Note บนรถไฟ JR กรี๊ดดด~ ในที่สุดก็ได้เห็นจนได้ ถึงกับรีบควักกล้องเอาขึ้นมาถ่ายจนน้องป๊อปต้องเปรยว่า เราไม่รู้จักกันชั่วคราวนะพี่ 555 เลือดโอตาคุสาวพลุ่งพล่านค้า~ ไม่สนใจสายตาใคร (จริงๆแอบเขินเหมือนกันแหละแต่แกล้งทำเป็นไม่สน เหอะๆ)





ฝนตก โชคดีที่ซื้อร่มพกเอาไว้แล้วเลยหมดกังวล กลับมาที่หอถึงได้รู้ว่าโยนะเตรียมจะเอาร่มไปรับเราที่สถานีรถไฟ

อึ้งไปเหมือนกันที่เขาคิดจะทำให้เราถึงขนาดนั้น

ตอนนี้ออกแนวใส่ใจกันและกันพอควร ถ้าเราจะนอนเขาก็จะปิดไฟใช้คอม (เตียงเราอยู่ชั้นสอง จะไม่โดนแสงไฟคอมพิวเตอร์ข้างล่างกวนเวลานอน) ถ้าเขาจะนอน เราก็จะออกมาใช้คอมข้างนอก ถ้าเพื่อนเขามา เราก็จะออกมาข้างนอก ให้เขาคุยกันได้ตามสบาย ออกแนวใส่ใจกันอย่างนี้ก็ดีเหมือนกันนะ :)


=+=+=


โอ๊ย โกลเด้นวีคจะมาถึงแล้ว อีกวันเดียวเอง ดีใจจังเลยยย จะเคลียร์งานที่ค้างคาให้หมดๆ ทั้งวิทยานิพนธ์ งานแปล แปลเล่น เขียนฟิค จะได้ปลดภาระไปอีกขั้นเสียที >w<


=+=+=


โอ๊ย เพลีย เหนื่อยคืนนี้กะจะไม่นอนแต่ก็เผลอนอนไปห้าชั่วโมงจนได้ =_=;;