ไหนๆก็เป็นทางผ่านก่อนไปที่ร้านเลยแว่บไปชิบุยะอีกแล้ว ได้เสียเงินค่าโดจินอีกนิดหน่อย แหะๆ ใช้ไม่ได้จริงๆแฮะเรา ^^;;

ทางเข้า Mandarake ที่ชิบุยะ อยู่ตึก BeamBuilding น้อ



=+=+=

บัตรเติมเงินของรถไฟ JR ของที่นี่เรียกว่า Suica Card มีเจ้าเพนกวินน้อยน่ารักเป็นมาสค็อต หน้าตาเป็นแบบด้านล่างนี่แล





แต่เจ้า Suica Card ใบนี้ไม่ได้ใช้ขึ้นรถไฟ JR ได้อย่างเดียว ความพิเศษของมันก็คือสามารถใช้เป็นบัตรเงินสดตามร้านที่รับชำระเงินด้วยบัตรนี้ได้อีกด้วย อาทิเช่น ร้านสะดวกซื้ออย่าง Lawson และ Family Mart ตู้กดน้ำในสถานีรถไฟ JR หรืออย่างร้านตามรูปด้านล่างนี้ก็มีหุ่นเจ้าเพนกวินน้อยวางอยู่หน้าร้านด้วย เป็นร้านที่รับ Suica Card นั่นแล สะดวกดีใช่มั้ยล่ะ? ไม่ต้องทำบัตรเครดิตก็เหมือนมีบัตรเครดิตย่อมๆไว้ใช้ ^^



ดูเจ้าเพนกวินกันให้ชัดๆ



=+=+=


ไหนๆก็ไหนๆ เอารูปชิบุยะที่ถ่ายมามาให้ดูกันเล่นๆด้วย ^^










=+=+=


วันนี้ซื้อตั๋วหนัง Death Note สองภาคล่วงหน้าทาง Tsutaya ไปแล้ว เพราะอยากได้ซีดีรอมจัดๆ ยอมเสียค่าตั๋วใบละ 1,300 เยน รวมสองใบก็ 2,600 เยน ทั้งที่ถ้าไปดูวัน Ladys Day ผู้หญิงจะได้ลดค่าตั๋วเหลือ 1,000 เยนแท้ๆ เฮ้อ~ แถมต้องเสียค่าส่งอีก 300 กว่าเยน ความหน้ามืดตามัวกับ Death Note พาไปแท้ๆ

อยากได้เจ้าตั๋วหน้าตาแบบนี้~





หวั่นใจว่าต้องเสียเงินกับ Death Note อีกมากมาย เดี๋ยวมีอนิเมกับเกมที่ว่าอยากจะได้ DVD แผ่นแท้อีก เฮ้อ~ ตอนนี้ต้องทำงานๆเก็บตังค์ๆแหลกกก!!

แค่เก็บตังค์เพื่อ DN เรื่องเดียวก็แกลบกินจะแย่แล้ว แทบไม่ได้อ่านการ์ตูนเรื่องอื่นเลยอ่ะเพราะไม่มีตังค์ซื้อ ไว้ให้อยู่ตัวอีกหน่อยจะไปไล่ซื้อการ์ตูนมือสองเรื่องที่อยากอ่าน ตอนนี้หาแสกนอ่านไปก่อน แหะๆๆ


=+=+=


วันนี้พาป่านไปสัมภาษณ์งานที่ร้าน ไม่รู้เท็นโจวสัมภาษณ์อะไรบ้างหรอกเพราะเราก็ต้องทำงานงกๆๆเพราะถึงเวลาเข้างานแล้ว คุยกันซัก 15-20 นาทีได้ การสัมภาษณ์ก็สิ้นสุดลง ผลออกมาว่าเท็นโจวก็รับป่านเข้าทำงานเรียบร้อย โดยให้มาเริ่มงานพรุ่งนี้เลย ทำศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ รวด โอ้สงสัยเท็นโจวจะต้องการคนช่วงโกลเด้นวีคด่วนๆจริงๆแฮะ เสียดายว่าพรุ่งนี้ไม่ได้เข้างาน เลยไม่ได้ไปช่วยๆดูแลป่านที่เพิ่งเข้างานวันแรก แต่ก็ฝากๆฝ้ายช่วยดูไว้บ้างแล้วล่ะน้อ


=+=+=


งานพิเศษวันนี้เป็นไปอย่างค่อนข้างราบรื่น ก็มีสะดุดบ้างตามประสาโง่ ตลกครั้งนึง วางชามทองเหลืองที่ใส่ต้มข่าไก่ไว้บนเตาแล้วมุมมันเอียงไปนิด ลูกค้าเลยแอบท้วงนิดๆว่า

危ないでしょう。
Abunai deshou.
อันตรายไม่ใช่เหรอนั่น?

ว่าแล้วเราเลยเอาผ้าไปจับหูจัดมันใหม่เสียหน่อย ลูกค้าก็มีการพูดว่า

がんばってください。
Gambatte kudasai.
พยายามหน่อยครับ

เจออีกแล้วแนว พยายามหน่อยครับ จะขำตัวเองหรือขำลูกค้าดีก็ไม่รู้เหมือนกัน

วันนี้โชว์โง่อีก ลูกค้าถามว่าที่นี่มีบุหรี่ขายรึเปล่า ก็สมโง่นึกว่าเขาถามว่า ที่นี่สูบบุหรี่ได้รึเปล่า กว่าจะรู้เรื่องว่าลูกค้าถามอะไรก็ต้องให้เขาพูดตั้ง 3-4 รอบ ยัยสมโง่ เขาจะถามว่า 禁煙 (Kinen: ห้ามสูบบุหรี่) รึเปล่าไปทำไม บนโต๊ะมีที่เขี่ยบุหรี่ที่ใช้แล้วกับซองบุหรี่เปล่าเห็นชัดๆ ฮ่วย =w=;;

วันนี้มีลูกค้าคนไทยมาที่ร้านด้วย เป็นพี่ผู้ชายกับพี่ผู้หญิงที่มาเที่ยวญี่ปุ่นโดยบริษัทออกค่าใช้จ่ายให้ อัธยาศัยดีเชียว ชวนเด็กไบต์คุยด้วย แล้วพอใกล้เลิกร้านก็ไปคุยกับพี่พ่อครัว ทำให้รู้สึกว่า ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน คนชาติเดียวกัน คือ ชาติไทย คนชาติเดียวกันก็มีสายสัมพันธ์ดีนะ ^_^


=+=+=


ขากลับจากงานพิเศษ ก็เปิดกระเป๋าตังค์จะหยิบตั๋วเดือนออกมาขึ้นรถอย่างที่เคย ปรากฎว่าตั๋วเดือนรถไฟใต้ดิน 3 เดือนมันโบ๋เบ๋ เวรกรรมเอ๊ย ใช้ยังไม่ทันครบเดือนดีเลย สูญไปเหนาะๆ 8,000 กว่าเยน TwT

ต้องโทษความสะเพร่าของตัวเองด้วยนี่แหละ บางทีขึ้นรถแล้วชอบใส่ตั๋วไว้ในกระเป๋าเสื้อแจ๊คเก็ตน่ะ บางทีโยนๆเสื้อเข้าไปในตู้ที่ร้านแล้วมันอาจจะตกหล่นรึเปล่าก็ไม่รู้

รีบโทรศัพท์ไปหาเท็นโจวให้ช่วยเก็บตั๋วไว้ให้หน่อยถ้าเกิดเจอ แล้วจะให้ฝ้ายไปเอาพรุ่งนี้

มันทั้งเศร้าทั้งเจ็บใจในความไม่ระวังของตัวเอง ปกติเชื่อว่าตัวเองรอบคอบพอดูนะ ของชิ้นใหญ่ๆไม่เคยหาย กระเป๋าตังค์ไม่เคยหาย โทรศัพท์มือถือไม่เคยหาย

อีกไม่กี่นาทีก็จะถึงวันเกิดแล้วแท้ๆ มาซวยรับวันเกิดเนี่ยนะ? จะฟาดเคราะห์ส่งท้ายเบญเพสฉันรึไง? แก่ขึ้นอีกปียังไม่พอ ดันซวยรับวันเกิดอีก TwT

เฮ้อ~ ถ้าหายจริงก็ต้องทำใจ คิดเสียว่าทำงานพิเศษสองวันก็ครอบคลุมค่าใช้จ่ายตรงนั้นได้ แต่เกลียดจริงๆที่ต้องจ่ายอะไรสิ้นเปลืองโดยใช่เหตุแบบนี้ เกลียดตัวเองชะมัดรู้สึกว่าตัวเองไม่มีความรับผิดชอบยังไงไม่รู้ ต่อไปต้องระวังให้มากกว่านี้

ยังหวังว่ามันจะตกอยู่ที่ร้านนะ ขอให้หาเจอเถอะ เพี้ยง!! >_<

ถ้าไม่เจอก็ต้องหาทางกระเบียดกระเสียรค่าใช้จ่ายให้จงได้ ไม่ก็ทำงานชดเชยเยอะๆ ฮือๆๆ เสียดายตังค์เฟร้ยยย ใครเจอช่วยเอามาคืนที TwT


=+=+=


กลับมาถึงบ้านเที่ยงคืนนิดๆ เร็วกว่าที่เคยอย่างแฮปปี้เพราะ ไปนั่งคุยที่ห้องฝ้ายแป๊บนึง ก็เดินกลับห้องตัวเอง ปรากฎว่าตอนเอาข้าวจากที่ร้านมาเข้าตู้เย็นนั่นเอง ก็เห็นเมททั้งสี่คนเข้าไปซุบซิบอะไรกันซักอย่างในห้องของวินซี่กับสุมิ ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไร งงๆ กะจะเข้าไปประชุมกับเขาด้วย นึกว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเสียอีก แต่พอเราจะเข้าไปแล้วโยนะโบกไม้โบกมือห้ามเล็กน้อย ก็เริ่มสังหรณ์ใจแปลกๆ เอหรือว่า?

แล้วก็ใช่อย่างที่แอบคิดจริงๆ ทุกคนเดินออกมาอวยพรวันเกิดให้เราล่ะ ฝ้ายให้ทาร์ตบลูเบอร์รี่เป็นของขวัญวันเกิดเราด้วย ขอบคุณมากๆน้อ (เสียดายลืมถ่ายรูปไว้เฉยเลย เพราะอารามหิวจัดหลังกลับจากงานพิเศษบวกกับทาร์ตมันน่ากินมากๆ >w<) คนอื่นๆขอโทษที่ไม่มีอะไรจะให้เพราะไม่ได้เตรียมตัวก่อนล่วงหน้า แต่โยนะก็อุตส่าห์ไปควานหา Body Lotion มาให้เป็นของขวัญวันเกิดด้วย ขอบคุณทุกๆคนมากค่า ของขวัญวันเกิดไม่ต้องหรอก แค่อุตส่าห์อวยพรให้ก็ดีใจแย่แล้ว~ TwT