ใกล้จบเทอมแรกเต็มที วันนี้เลยได้เลือกวิชาเลือกตัวใหม่ที่จะเรียนในเทอมต่อไป พอดูรายการวิชาเลือกแล้วก็ได้แต่อุทานว่า โอ้ จอร์จคะ!! ทำไมมันมีแต่วิชาโฉดๆเยี่ยงนี้!?

คือมันเต็มไปด้วยวิชาสำหรับเตรียมสอบวัดระดับ 2 และ 1 พรืดไปหมดน่ะ =_=;;

ทีแรกตั้งใจจะลงไวยากรณ์ของระดับ 1 นะ แต่พอดูผลสอบตัวเองและความสามารถตัวเองแล้วก็ให้รู้สึกว่า เก็บไว้ก่อนเหอะ ยัยเพนน์ ก่อนที่หล่อนจะไปนั่งเป็นยัยเบ๊อะอยู่ในห้องน่ะ

อาจารย์ซาซากิเองก็แนะนำว่า อย่าไปลงเตรียมสอบวัดระดับกันหนาแน่นขนาดนั้นเพราะพวกเรายังอยู่ขั้นกลาง(ตอนปลาย)กันอยู่ ลงสอบวัดระดับด้วยก็ดี แต่ไปลงวิชาที่จะได้ฝึกทักษะพูดกับฟังด้วยน่าจะดีกว่า สรุปแล้วเราก็พยายามเลือกแบบกระจายๆที่จะได้ฝึกทุกทักษะล่ะนะ ก็มี

- บทสนทนาในชีวิตประจำวัน
- การฟังข่าวสำหรับขั้นกลาง
- การอ่านเรื่องสั้น (อยากลงการอ่านนิยายโรแมนซ์นะ แต่เกรงว่าจะยังไม่ไหว ฮะๆๆ)
- การเขียนเรียงความจากหัวข้อที่กำหนด
- การค้นคว้าอนิเม (อันนี้เลือกเพราะความชอบส่วนตัว ฮะๆๆ)

คิดว่าเทอมหน้าอยากจะลงพวกเรียนภาษาญี่ปุ่นจากเพลงหรือการท่องเที่ยวอะไรงี้ด้วยแล น่าจะสนุกและได้เพื่อนไปเที่ยวด้วยกันด้วย แล้วก็จะลงเตรียมสอบวัดระดับแล้วเพราะปลายปีก็ว่าจะลองลงสอบดูนั่นแหละ แต่กำลังคิดอยู่ว่าควรจะลงเตรียมสอบวัดระดับสองไปก่อนดีกว่ารึเปล่าหว่า เพราะแม้ว่าเราจะผ่านระดับสองมาแล้ว แต่ก็ผ่านมาแบบฟลุคจัดๆโดยที่พื้นฐานเราง่อนแง่นมากๆ (รู้ตัวๆ) เดี๋ยวรอดูอีกทีว่าทักษะเราจะพัฒนาขึ้นได้แค่ไหนในอีกสามเดือนให้หลังก็แล้วกัน ค่อยตัดสินใจ


=+=+=


ตอนเย็นออกไปทำงานพิเศษตามตารางปกติอีกเช่นเคย ปรากฎว่าพอไปถึงร้าน ทักทายพี่ๆและเพื่อนร่วมงาน น้องเอ๋ก็ถามว่า อ้าว วันนี้พี่เพนน์ไม่เข้าไม่ใช่เหรอ? เหอ??? เป็นงงสิคะ น้องเขาก็ชี้ให้ไปดูตรงปฏิทินว่าเท็นโจวลบชื่อเราออกไปจากเวรงานแล้วก็บอกว่านึกว่าเท็นโจวโทรมาบอกเราแล้วเสียอีก

เปล่าเลยค่ะเมื่อวานเท็นโจวโทรมาบอกให้ฝ้ายเข้างานเร็วขึ้น 1 ชั่วโมงแต่ไม่เห็นมีพูดอะไรเกี่ยวกับเราซักคำ =_=;;

ออฟเลยบอกให้น้องเอ๋โทรไปถามเท็นโจวให้เราหน่อย แต่เท็นโจวก็ไม่รับสาย น้องเขาก็ถามเราว่าจะรอมั้ย เห็นเท็นโจวบอกว่าอีกครึ่งชั่วโมงจะเข้าแต่ก็ไม่แน่ว่าจะเข้าตามนั้นจริงรึเปล่า เพราะบางทีก็เข้าช้ากว่าที่บอก เราก็ขี้เกียจรออ่ะ ยังไงก็ไม่มีเวรเขียนในตาราง ยังไงเขาก็คงไม่ได้ให้เราทำงานอยู่ดีนั่นแหละ เลยบอกกลับเลยดีกว่า ทักทายพี่ๆพ่อครัวเล็กน้อยแล้วก็กลับ

อ้อนอกจากจะแอบเคืองเรื่องนี้แล้ว ยังแอบเคืองเรื่องเวรในปฏิทินเนี่ยแหละ เป็นอะไรที่มั่วและไร้ความแน่นอนกับชีวิตมาก แกไม่ได้ลงชื่อเราในเวรวันธรรมดา(ทั้งที่มีชื่อคนอื่นเขียนไว้อยู่แล้วนะ)แล้วก็ลงเวรเราให้แต่วันอาทิตย์ แล้วมีอยู่อาทิตย์หนึ่งแกจะให้เราเข้าตั้งแต่เที่ยงถึงสี่ทุ่ม โอ้ มายบุดด้า! อะไรหว่าเนี่ย!? แล้วไม่เห็นมีบอกกันซักคำ =[]=;;

แกอาจคิดแหละว่าน้องๆคนอื่นทำได้ ทำไมเราจะทำไม่ได้ล่ะ? แต่เราไม่เอานะ แบบเนี้ย ทำงานติดต่อกันขนาดนั้นนี่ ถึงจะมีเวลาพักระหว่างนั้นหนึ่งชั่วโมงก็เถอะ สังขารเรารับไม่ไหวฟ่ะ

เข้าใจอยู่หรอกนะว่าลูกแกจะมา แกจะทิ้งร้านให้เด็กๆดูแลแล้วไปเที่ยวกับลูกและภรรยา แต่ผันผวนอย่างนี้ก็ไม่ไหวนะ ก็เข้าใจหรอกนะว่าแกเป็นเจ้าของ แต่อดรู้สึกไม่ได้ว่านี่มันออกแนวว่าเด็กไบต์เห็นใจแกหน่อย ครอบครัวแกมา ช่วยเข้างานกันเยอะๆหน่อยเพราะแกเข้าไม่ได้ แต่พอทีเด็กไบต์ครอบครัวมาบ้าง ไม่เห็นแกจะเห็นใจอะไรเท่าไหร่เลย อย่างกรณีป่านเนี่ย คุณพ่อมา ลาไม่ได้ถ้าหาคนแทนไม่ได้ ไหงงั้นล่ะ? (โชคดีที่สุดท้ายก็สลับตารางเวรกันลงตัวสำเร็จนะเนี่ย)


=+=+=


แต่ก็มีความโชคดีในความโชคร้ายอยู่นะเนี่ย ทำให้เลเวลความเคืองลดลง เราก็ไม่ได้เป็นคนใจร้อนขุ่นเคืองแบบหัวเสียอะไรให้เห็นข้างนอกขนาดนั้น แต่ออกแนวเคืองฝังหุ่นมากกว่านะฮ้า~

ประเด็นเรื่องความโชคดีเอาไว้ทีหลังละกัน เล่าอีกเรื่องก่อน (ยัยนี่ไร้ความเสถียรสิ้นดี :p) พอดีวันนี้หยิบตั๋วหนังเดธโน้ตที่สั่งซื้อจาก Tsutaya ขึ้นมาดูว่าฉายโรงไหนบ้างเลยเห็นว่ามีฉายที่โรงหนังแห่งหนึ่งในชิบุยะด้วย ด้วยความที่แวะชิบุยะเพราะเหตุผลนี้เป็นเหตุผลหลัก คือ จะไปสอดแนมรอบฉายเดธโน้ตซักกะหน่อย แทนที่จะแวะมันดาราเกะก่อน เลยตรงดิ่งไปถามป้อมตำรวจ(รึเปล่าหว่า?)ซึ่งเป็นป้อมสำหรับไว้ให้คนถามทางโดยเฉพาะนั่นเองเพราะตรูข้าไม่รู้ว่าโรงหนังมันอยู่หนใด

พอเข้าไปถามว่าโรงหนังอยู่ไหน คุณพี่ชายที่ป้อมก็บอกว่าแถวนี้มีโรงหนังสองโรงนะ จะไปดูเรื่องอะไรล่ะ? เลยบอกไปว่าเรื่อง Death Note พี่อีกคนหนึ่งเขาเลยร้องขึ้นมาว่า อ๋อ ที่สร้างมาจากการ์ตูนในจั๊มป์นั่นไง กับพี่คนแรก โอ๊วววว ประทับใจจ๊อดมากค่า~ รู้จักด้วย อ๊าๆๆๆๆ XD XD XD แล้วพี่เขาเลยไปเช็คข้อมูลในป้อมให้ เหมือนจะยังไม่เจอมั้ง เลยบอกพี่เขาไปว่า จริงๆมันยังไม่เข้าหรอกค่ะ แต่อยากดูตารางไว้ก่อน รู้สึกว่าน่าจะเป็นCinemaPlaza มั้งคะ พี่เขาก็งงๆเล็กน้อย CinemaPlaza? ไม่มีนี่นา อ๋อหมายถึงCinemaPalace รึเปล่า? อ้าว กรรม ตรูอ่านคาตากานะผิด =w=;; อ๋อ ใช่แล้วค่ะCinemaPalace นั่นเลยค่ะ พี่เขาเลยบอกทางให้เสร็จสรรพ ชี้ให้ดูแผนที่ด้วย เลยบอกขอบคุณมากๆไป ประทับใจ งื้ด~ เขารู้จัก Death Note ด้วย >w<

ว่าแล้วเลยเดินดุ่มๆไปตามทางที่ได้รับการชี้นำ แล้วก็เจออาคารที่มีโรงหนังที่ว่า >w< เดินเข้าไปก็แทบจะกรี๊ดสลบกับโปสเตอร์หนังเดธโน้ตขนาดใหญ่ที่ติดไว้บนผนัง

ใจเย็น ใจเย็น ยัยเพนน์ ขึ้นไปถามเขาให้รู้เรื่องก่อน ว่าแล้วก็เลยขึ้นลิฟท์ไปชั้น 7 ซึ่งเป็นชั้นโรงหนัง Cinepalace นั่นเอง ขึ้นไปก็ถามเขาว่า อยากรู้ schedule ของ Death Note แต่ก็ต้องเฟลเมื่อเขาทำหน้างง ฟังไม่เข้าใจ เลยพยายามอธิบายเท่าที่สมองขี้เลื่อยจะสรรหาออกมาได้ เช่น เวลาฉาย เวลา หลั่นๆล้า ในที่สุดเขาก็ถึงบางอ้อคำที่พยายามพูดครั้งแรกคือ อ๋อ schedule! นั่นแหละค้า ขอบคุณที่เข้าใจในที่สุด TwT

เขาก็ยื่นกระดาษแผ่นเล็กๆที่เขียนด้วยลายมือมาให้แผ่นหนึ่ง ซึ่งมีเขียนว่าเดธโน้ตจะเริ่มฉายวันแรกวันที่ 17 มิถุนายน แล้วก็มีรอบฉายทั้งวันบอกเสร็จสรรพ เอาล่ะยัยเพนน์เล็งไว้แล้วว่ารอบแรกฉาย 9:30 น. เหอๆๆ ได้วางแผนปฏิบัติการในฐานะแม่ยกเรียบรอย คือ กะจะจับรถไฟเที่ยวแรกของวัน (รู้สึกจะตี 5) ไปรอหน้าอาคารตั้งแต่ไก่โห่! (ที่ญี่ปุ่นไม่มีไก่ขันย่ะ!) แผนการจะสำเร็จหรือไม่ไว้รอดูวันที่ 17!! >w<

ได้ข้อมูลดังนั้นก็เลยถามย้ำเพื่อความแน่ใจอีกทีว่า พอดีซื้อตั๋วมาจาก Tsutaya น่ะค่ะ ไม่ทราบว่าจองที่นั่งล่วงหน้าได้เลยรึเปล่า? หรือว่าต้องมาเอาวันฉายเลย พนักงานก็ตอบว่า ต้องมาจองที่นั่งวันฉายค่ะ จบพิธี เป็นอันรับรู้ข้อมูลตามนั้น

ก็ตามที่เคยได้ยินมาล่ะค่ะ สำหรับการดูหนังในประเทศญี่ปุ่นนั้น จะไม่มีการจองที่นั่งล่วงหน้า ใครมาถึงก่อนก็จะได้เลือกที่นั่งก่อน เพราะงั้นเราเลยต้องไปตั้งแต่ไก่โห่อย่างที่ว่าแล เรื่องนี้ไม่ยอมรอดู Ladys Day ซึ่งเป็นวันพุธที่ผู้หญิงจะได้ดูหนังในราคา 1,000 เยน แต่เดธฉายวันแรกวันเสาร์ ฉันยอมจ่าย~

นี่ล่ะค่ะ คราวหน้าจะมาดูเดธที่นี่ล่ะ >w<





=+=+=


มาพูดถึงเรื่องโชคดีที่อาจมีเฉพาะวันนี้วันเดียวบ้าง สั้นๆง่ายๆได้ใจความ คือแวะมันดาราเกะแล้วเจอโดจินเดธโน้ตสุดยอดจะแรร์ไอเท็มมาในราคา 210 เยนน่ะสิ คือถ้าไม่ได้ไปวันนี้ มันอาจจะไปตกอยู่ในมือคนอื่นแล้วก็เป็นได้ >w<

ด้วยเหตุผลที่แสนไม่เข้าท่าเอาซะเลยเช่นนี้ หนูปล่อยวางไม่โกรธเท็นโจวก็ได้ :p จริงๆก็ไม่ได้โกรธอะไรหรอก แค่เคืองเล็กๆ หนักไปทางเซ็งกับเบื่อมากกว่า แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่อยากหางานใหม่นะ ตอนนี้อยากหาสุดๆแล้ว บอกแล้วว่าเซ็ง จะจับลงวันไหนนี่เล่นไม่ปรึกษาอะไรกันบ้างเลยอีกต่างหาก =_=;;


=+=+=


คืนนี้บ่นเรื่องงานพิเศษกับพ่อกับแม่ไปกระบุงโกยเลย พอเล่าคร่าวๆเรื่องเปลี่ยนเวรไปมา ตอนแรกแม่ก็บอกว่า ก็ต้องเห็นใจเขาหน่อย คนเขาอาจจะจัดได้ไม่ลงตัวหรืออะไรงี้ แต่พอเล่ารายละเอียดความไม่แน่นอนของชีวิต แม่ก็บอกว่า อือ แบบนี้ก็แย่เหมือนกัน โดยเฉพาะที่ไม่ยอมโทรมาบอกวันนี้ เดินทางไปกลับเสียเวลาเกือบชั่วโมงครึ่งนะเอ้อ =_=;;

แถมเนี่ย วางแผนไว้ว่าจะไปเที่ยวฟูจิไฮแลนด์กับฝ้ายและเพื่อนฝ้ายวันที่ 18 ก็อดเลยเพราะโดนจับเข้าทั้งวัน แล้วตรูข้าจะไปแลกเวรกับใครได้เนี่ย ด้วยความที่เข้าคนละวันกับฝ้ายตลอด เลยไปเที่ยวไหนไกลๆหน่อยด้วยกันไม่ได้เลย อยากไปง่า อยากไปด้วยกันบ้างนี่! เดี๋ยวผ่านไปหนึ่งปี กลายเป็นว่าแทบไม่มีรูปถ่ายกับฝ้ายตามสถานที่ท่องเที่ยวที่ไหนเลยพอดี อยากเก็บไว้เป็นความทรงจำง้า~! >_<

พรุ่งนี้ว่าจะไปเล็งๆๆป้ายประกาศรับสมัครพนักงานทำงานพิเศษที่โรงเรียน ตอนแรกหวั่นใจว่าภาษาญี่ปุ่นยังไม่ค่อยดี จะทำไหวมั้ยนะ? แต่คิดไปคิดมา ต้องมาโซใส่ตัวเองหน่อยสิ ไม่ยอมรับความท้าทายแล้วจะพัฒนาได้ไงจริงมั้ย?

บอกเรื่องผลสอบ Placement Test กับที่บ้านไปแล้ว ที่บ้านก็บอกว่า ก็ใช้ได้นี่นา เลยค่าเฉลี่ยด้วย โอเคแล้วๆ คนจีนเขาตัวอักษรใกล้เคียงกว่าก็แบบนี้แหละ ฮือคราวต่อไปหนูจะพยายามกว่านี้ค่ะ T^T


=+=+=


จะว่าไป ช่วงนี้ก็แอบ self-centered นิดๆเหมือนกันนะเนี่ย โดยเฉพาะเรื่องงานพิเศษน่ะ รู้สึกอยู่ตลอดเลยว่าถ้าอะไรต่างๆนานาสร้างความไม่สะดวกให้กับตัวเองแล้วก็อยากหางานใหม่ตลอดเลยแฮะ จะเรียกว่าไม่อดทน+เลือกงานก็ได้มั้งนี่ ก็ถ้ามันมีทางเลือกที่ดีกว่าก็น่าไปใช่ม้า?