วันจันทร์ไปเดินซื้อของที่สวนลุมไนท์บาซาร์กับอ้อน (ขอบคุณมากที่มาเดินขาลากเป็นเพื่อนทั้งที่หิ้วถุงหนังสือบะเร่งเต้ง >_<) แถมให้สมุดสเกตซ์มาเป็นที่ระลึกอีก แล้วก็พาไปกินเครปที่เป็นร้านสาขาจากญี่ปุ่นด้วย ขอบคุณมากๆ >w<

วันอังคารไปเลี้ยงส่งกับนัท นุก และเหวินมา รวมพลกันที่ Food Loft เซ็นทรัลชิดลม ชอบสปาเก็ตตี้คาโบนาร่าจริงๆให้ดิ้นตายเลยล่อซะสองจาน (น้ำหนักขึ้นตามระเบียบ =_=;;) แต่อร่อยจริงๆนะ กลับมาต้องแวะไปอีกให้ได้ >w< นัทกับเหวินอุตส่าห์ไปซื้อหายาสามัญประจำบ้านมาให้กล่องใหญ่ ส่วนนุกก็ให้ไฟฉายเอาไว้เวลาฉุกเฉิน ปั๊มๆๆได้เลยไม่ต้องใช้ถ่าน 555 ขอบคุณทุกๆคนมากฮับ >w<

ไม่นึกว่าการจัดข้าวของเตรียมตัวไปต่างประเทศจะทำให้เหนื่อยขนาดนี้ ขนาดแม่ช่วยจัดนะเนี่ย (แต่แอบเหนื่อยตรงที่นั่งแย้งกันไปมาว่าบางอย่างควรจะเอาไปด้วยมั้ยเนี่ยแหละ =w=;;)

อาจจะเพราะเรามีเวลาเตรียมตัวน้อยด้วยมั้ง ก็ดีเฟนด์วิทยานิพนธ์เสร็จก็เหลืออีกแค่สามวันกว่าๆก็ต้องบินแล้วนี่นา =_=;;

อ่อย เห็นของกองพะเนินในห้องแล้วเหนื่อยอ่ะ เอาเวลาไปจัดของให้เสร็จท่าจะดีกว่า @_@

วันนี้ที่บ้านกับญาติๆไปกินโออิชิกันเพื่อเลี้ยงส่งเรา อย่างอื่นก็กินได้เรื่อยๆล่ะนะ แต่เทปปังยากิของโออิชินี่ถูกปากจริงๆ รสชาติกลมกล่อม เค็มๆกำลังดี โดยเฉพาะกระเทียมเม็ดใหญ่ๆ สุดยอดดด ปลาสำลีน้ำลึก หอมใหญ่ เห็ดเข็มทอง กุ้ง รวมๆอยู่ในจานเดียวกัน กินแล้วเหมือนจะละลาย อะอั๊ง~ >w< แต่กินยัดทะนานจดอึดอัดอีกแล้วฉัน หมู่นี้ยิ่งเปลี่ยนมาใส่กางเกงแบบพอดีๆตัวอยู่ด้วย ไม่ไหวๆ หมู่นี้กินบุฟเฟ่ต์ทีไร กระหน่ำมากจนเกินพอดีทู้กที ไม่ได้การๆ TwT

ได้ Pocket Money มาจากญาติๆพอสมควร เยอะกว่าที่คิดแฮะ O_o;; ยังไงได้ใช้ประโยชน์แน่นอน ดิคชันนารีไฟฟ้าเอย กล้องดิจิตัลเอย เตารีดเอย ข้าวของเครื่องใช้อื่นๆเอย แต่ได้เงินมาแบบนี้เลยต้องถือเงินไปเยอะกว่าทิ่คิด =w=;; เอาเถอะฟังจากน้องๆ+คนอื่นๆแล้ว ที่เราเอาไปมันยังเรียกว่าน้อยสินะ ยากจนค่า~55555

สรุปว่าก็ได้นัดเจอเพื่อนพ้องน้องนุ่งเกือบครบจนได้ล่ะ นัดทานข้าวกับคุณเฟิร์นไปเมื่อวันพฤหัส เป็นร้านอาหารแนวอาหารจานเดียวที่ตึกซีพี รสชาติก็ไม่เลวนะ ใช้ได้ๆ แต่จำชื่อร้านไม่ได้แหะ ^^;; (ขอบคุณคุณเฟิร์นมากๆค่ะที่อุตส่าห์เลี้ยง >_<) วันศุกร์ก็นัดพบเพื่อนๆที่เซนต์โยฯที่ร้านอาหารบัว ตอนบ่ายก็ไปตะลุยบุฟเฟ่ต์เบเกอรี่ที่โนโวเทลกับเพื่อนที่ป.โท กินกี่ครั้งๆก็กินสูงสุดได้แค่ 7 ชิ้นเองสิน่า =_=;;

เรื่องนัดเลี้ยงส่งก็เหลือแค่นัดเดียวแล้ว คือ นัดกับเพื่อนที่ปริญญาตรี เวลาที่เหลือในตอนนี้ก็เอาไว้วิ่งซื้อของกับจัดข้าวของล่ะนะ (ห้องยังรกอยู่เลย เหลืออีกแค่ 3 วันกว่าๆเอง =w=;;)

ที่แน่ๆ รายชื่อคนที่เราอยากให้ของฝากในอีกสองปีข้างหน้านั้นตอนนี้ยาวเป็นหางว่าวดูน่ากลัวอยู่นาเคอะ ไปอยู่ที่โน่นแล้วคงต้องเก็บเงินไว้เผื่อในส่วนนี้ด้วยสินะ ต้องเริ่มคำนวณตั้งแต่ตอนนี้เสียแล้ว พอรู้สึกว่าได้รับความรักและความห่วงใย ก็อยากจะแสดงความรักและความห่วงใยตอบแทนกลับไปล่ะนะ :)

สามวันกว่าๆที่เหลือคงวิ่งวุ่นน่าดู แต่รู้สึกปลอดโปร่งใจดีจังล่ะ ^_^

ดีใจจังเลย ในที่สุดวีซ่าก็ผ่านจนได้ ได้วีซ่ามาก็หมดห่วงไปได้เยอะแล้ว เฮ้อ~

ที่เหลือก็เตรียมสอบวิทยานิพนธ์ จัดเตรียมข้าวของ พลางทำงานแปลไปพลางๆด้วย

ปลอดโปร่งใจขึ้นเยอะเลย แต่คงมาทำตัวเอื่อยเฉื่อยไม่ได้ล่ะนะ ยังมีอะไรต้องทำอีกเยอะ ฮึดจ้ำฮึด!!

แต่ทำงานโดยปลดภาระหนักอกไปได้เรื่องหนึ่งก็ได้บรรยากาศสบายๆกว่าเดิมเยอะล่ะน่า ^__~

Motto motto gambarimashou, wa.ta.shi. ^^v

Nippon yo, sugu ni ikuuuuuuu~

=+=+=+=


ขั้นตอนการเลี้ยงอำลาเริ่มดำเนินไปแล้ว

เมื่อวานนัดเจอกับอิ๊บที่เวิร์ลเทรด ไปแลกเงินที่ซูเปอร์ริชมาได้ส่วนหนึ่งแล้ว ลากอิ๊บไปเป็นเพื่อนด้วยเพราะแลกจำนวนพอสมควร เสียวแฮะ อิ๊บเองก็กะจะแลกพอดี แต่จริงๆน้า เห็นด้วยกับอิ๊บว่าไม่ค่อยชอบระบบที่ซูเปอร์ริชตรงที่ตะโกนบอกจำนวนเงินที่แลกต้องเรียกไปรับเงินนี่ล่ะ ดูอันตรายๆนิ เวลาแลกจำนวนเยอะหน่อย มันก็น่าเสียวไส้นะว่าจะมีใครตามไปดักจี้ฉันหลังออกจากร้านมั้ยเนี่ย =_= กังวลเล็กๆที่ต้องพกเงินสดไปเยอะเพราะกว่าจะเปิดบัญชีธนาคารที่ญี่ปุ่นได้ก็ร่วมเดือน เลยต้องพกเงินไปใช้ให้พอช่วงเดือนแรกที่อาจต้องมีการซื้อของบ้าง แต่เราอยู่หอพักซึ่งค่อนข้างมีอะไรพร้อมพอควร คงไม่ต้องซื้ออะไรมากล่ะนะ ไปถึงอาจจะรีบถามทางรุ่นพี่ไปสำนักงานเขต จะได้รีบไปทำบัตรประจำตัวคนต่างชาติเพราะไม่แน่ใจว่าโรงเรียนจะพานักเรียนไปทำเมื่อไหร่ เราอยากได้เร็วๆน่ะเพราะจะทำธุรกรรมอะไรในญี่ปุ่นนี่ต้องใช้บัตรประจำตัวคนต่างชาติใบนี้ทั้งนั้น ไม่ว่าจะเปิดบัญชีธนาคาร ทำงานพิเศษ ฯลฯ เปรียบเสมือนเป็นบัตรประชาชนนั่นล่ะ

จากนั้นก็ได้กินสีฟ้าเป็นครั้งสุดท้ายก่อนไปด้วย ชอบสุกี้ยากี้แห้ง ชาเย็น แล้วก็นมสดเย็นของสีฟ้าจริงๆให้ตายดิ้น เค้กเขาก็อร่อยไม่เลวนา พวกชีสเค้กน่ะ >w< จบจากสีฟ้าก็ไปนั่งแปลโดจินชิน่ากลัวๆของอิ๊บได้พอสมควร ทิ้งทวนก่อนที่อิ๊บต้องเปิดดิคแปลเอาเองไม่ก็ไปลงเรียนภาษาญี่ปุ่นเพื่ออ่านเองซะแล้วเพราะอิฉันจะไม่อยู่เมืองไทยไปสองปี จากนั้นก็ตั้งใจจะไปหาคาราโอเกะบ็อกซ์ร้องกันสักเล็กน้อย แต่ด้วยความที่เวิร์ลเทรดอยู่ระหว่างปรับปรุงมากมาย ตู้คาราโอเกะหายไปไหนหมดไม่รู้ เลยอดไปตามระเบียบ ขอบคุณอิ๊บด้วยที่เอาข้อมูลร้านสินค้าการ์ตูนทั้งหลายแหล่มาให้ดู เสียดายหาร้านซีรอกซ์ราคาปกติไม่เจอ (เจอแต่แบบแผ่นละ 2 บาท ฮ่วย~) เลยได้เป็นกระดาษมาแค่บางส่วน แต่จด URL ไว้หมดแล้ว ไว้ค่อยเปิดดูตามเวบเอา โฮ่ๆๆ ชิบุยะ อิเคะบุคุโระ ชินจุกุ ฯลฯ รอก่อนนะเคอะ <3 <3 <3 แยกจากอิ๊บประมาณบ่าย 4 โมงครึ่ง เสียดายแจนมาไม่ได้เพราะติดทำงานให้อาจารย์ (ฮือ พอจะเข้าใจหัวอก T^T) แต่ทั้งอิ๊บและแจนก็อุตส่าห์ให้บัตรโทรศัพท์ระหว่างประเทศมาด้วย ขอบคุณมากๆ ได้ใช้ประโยชน์แน่ๆ >_<

กลับถึงบ้าน ทำงานไปได้หน่อยนึงก็สลบเหมือด คาดว่าเป็นผลสะสมมาจากการนอนหลับไม่เต็มตื่นช่วงหลายวันที่ผ่านมาเพราะกังวลหมกมุ่นกับเรื่องวิทยานิพนธ์ผสมโหมงานแปลหนัก =_=

มาวันนี้ หลังจากได้วีซ่าเอาราวสามโมงกว่าๆ ก็เผ่นไปร้องคาราโอเกะหลั่นล้ากับอ้อนและมิยูกิที่ลิโด้ ร้องไปตั้งสามชั่วโมงเพราะสามชั่วโมงราคา 299 บาท (ถูกดีแฮะ) อ้อนอุตส่าห์แต่งเป็นเมลโลมาให้ดูเพราะเราชวดงานมังกะมาเนีย อั๊ง ร้องกันหนุกหนานเฮฮา แต่เพลงญี่ปุ่นแทบไม่มีเนื้อวิ่งให้เลยแฮะ เดี๊ยนเป็นพวกความสามารถในการจำเนื้อเพลงห่วยที่สุดแห่งสหัสวรรษนะจะบอกให้ เลยร้องเพลงญี่ปุ่นได้แค่ไม่กี่เพลง นอกนั้นก็ไทยปนฝรั่งล่ะฮ้า

ตกเย็นก็ไปกินหมูกระทะกับอ้อนและมิยูกิเสียพุงกาง กางจริงๆนะ เรายัดๆๆเข้าไปเพราะจะไม่ได้กินอีกนาน กินชนิดที่ว่า โอ๊ย ตรูเบื่อ ไม่รู้สึกอยากกินไปสองปีนั่นแหละ กรั่กๆๆ โฮ่ย กลับมาบ้านชักรู้สึกวิงเวียนเล็กๆแฮะ สงสัยบริโภคผงชูรสเยอะไปหน่อย เริ่มคลื่นเหียนเล็กๆ อึ๋ย เอาเถอะ พรุ่งนี้คงแทบไม่ต้องกินข้าวล่ะนะ อิ่มค้าง เอิ๊ก ทำไม้ทำไมร้านอาหารที่เราอยากกินทิ้งทวนนี่เป็นร้านธรรมด๊าธรรมดาทั้งนั้นเลยนิ ไม่ได้คิดอยากไปกินบุฟฟ่งบุฟเฟ่ต์โรงแรมหรือร้านหรูๆบ้างเลยเนอะ แต่ปกติเราก็เป็นพวกนานน้านนานๆทีถึงจะกินของแพงกับเขาสักครั้ง จิตใต้สำนึกคงพร่ำบอกตัวเองอยู่เหมือนกันล่ะว่า ไปญี่ปุ่นแล้ว ต้องใช้เงินๆๆทั้งนั้นนะ ตอนนี้ไม่ต้องใช้แล้วย่ะ กรั่กๆ

กินตั้งแต่หนึ่งทุ่มจนถึงราวสามทุ่มก็หนังท้องตึงกันเป็นแถบ เลยโอเค เช็คเงินกันเลยดีกว่า อ้อนให้ของขวัญก่อนจากเป็นตุ๊กตาแกะขอบตาดำที่หน้าเหมือน L สุดชีวิต อ๊างงงง L จ๋า~~ >w< จริงๆเป็นตุ๊กตาเอาไว้ตั้งโทรศัพท์มือถือล่ะ แต่เจ้าแกะ L ได้โดนเราเอาไปนอนด้วยบนเตียงแน่ๆ ซุกๆไซ้ๆ หงิงๆๆ L L L L L เดี๋ยวจะไปหาแกะน้อยน่ารักมาเป็นเนียร์ คอยอยู่คู๋กับ L ขี่หลัง L เกาะหลัง L เป็นแกะโคอาล่า งื้ดดด แล้วก็จะไปหาแกะตาขวางมาเป็นเมลโล จะได้เป็นองครักษ์คอยคุ้มกันแกะทั้งสอง (แต่สำหรับแกะเนียร์ ไม่รู้จะได้คุ้มกันหรือเป็นคนประทุษร้ายเสียเองก็ไม่รู้นะ ฮี่ๆๆ) แต่แกะตาขวางคงหายากแน่ๆเลย ถ้าหาไม่เจอไว้หันไปหาแมวตาขวางมาเป็นเมลโลแทนละกัน ครอบครัว LMN ฮี่ๆๆ ขอบคุณอ้อนหลายๆ ปิ๊งปั๊งมาก แกะ L~~~ XD XD XD

มิยูกิก็อุตส่าห์ให้โดจินชิ Hikago ไว้เป็นที่ระลึก โอว~ ขอบคุณมาก หวานแหววมากเลยคู่นี้ แล้วจะเก็บรักษาไว้ในกล่องพลาสติกอย่างดีเลยนะ (เพราะเอาไปด้วยไม่ได้อ่ะ ตัวเอง T^T)

โอเช เหลือต้องแจ้งกล่าวบอกคนอีกหลายอยู่ แต่เรื่องนัดนี่ชักรู้สึกว่าไม่มีเวลาจะนัดเจอครบหมดทุกคนแล้วอ่ะ กำหนดการสิ่งที่ต้องทำเยอะจริงๆ ทำไงกับชีวิตดีเนี่ย?=w=;;